شنیدم یک خبر از بهمن آبادکه جسم و جان من شد از غم آزادخبر از مدرسه بود و ز تعمیرکه جا دارد تشکر کرد و تقدیرمکانی در رَوَند باز سازی استکه رمز و مکتبش انسان سازی استدر آنجا خاطراتی است خاک خوردهولی این خاطرات هر گز نمردهدعا کن خاطراتت زنده باشدتن و جانت ز غم آسوده باشدبه یاد دوستان خوب دیرینبه یاد خاطرات نیک و شیرینبه یاد لحظه های کودکانهکه بودیم شادکام و شادمانهبه یاد مدرسه ی بهمن آبادخدایا روح بانی اش بکن شادکه خوش آموختیم آنجا الفباسخن کم بود و گوش بودیم سراپاکلام دلنشین کز دل بر آیداگر شیرین بوَد بر دل سرایدمن آنجا خاطراتم گشته تدفینگهی شادم به یادش گاه غمگیندر آنجا دوستان بودیم با همبه هر تقدیر گشتیم دور از همچه نامی بهتر از نام معلمچه حرفی بهتر از حرف معلمچه جایی بهتر از تعلیم و تدریسمعلم را بکن تجلیل و تقدیسمعلم و کلاس چون تابش نورمکن این نور و تابش را زخود دورکسی کز نور حق تاریک باشددل و جانش ز هم تفکیک باشدکلاس و مدرسه کانون نور استخوشا خَیِر که دایم غرق نور استهر آن کس خدمتی بنمود در این راهنشاید او شود گمراه و در چاهکمک کردی چو در حد توانتخداوند می دهد ره را نشانتصدقه جاریه هست تا قیامتسخی در حشر دور است از ندامتبیا قاسم، عمل بنما به گفتارکه حرف بی عمل باشد دل آزار

حاج آقا حسین، مردِ نیکو سرشترقم خورد بهرش این سر نوشت گشود بال ها را سوی آسمانهمه چشم را بست از این جهانزمین بود از بهر او ضیق و تنگتعلق و دلبسته ها زد به سنگکسی هست دل بسته ی این جهانکه دور است از حضرت جانِ جانسبکبال رفتی سفر حاج حسینسلام دادی آنجا بر آن نور عینبه مولا که سال ها بودی نوکرششدی مورد رأفتِ حضرتششکستی قفس را پریدی از آنبرون بردی با عشقِ پرواز جانجهان بهر مؤمن چو زندان بودبرون رفت، احوال نیکان بوَدتو با این مرامِ خوش و خلق خونکردی خودت را اسیر سبوشکستی و رفتی سوی آسمانعطایش ببخشیدی بر این جهانخوشا بر تو حاجی حسین عزیزکه باشی سر افراز در رستخیزهمه نام نیکت بَرند بر زباندر این سوق هر گز نکردی زیانخوشا آنکه نامش به نیکی برندبدا آنکه نامش به زشتی برندتو مرد صبور بودی و کم سخنسکوت، چیدنِ گل بوَد از چمنچه گویم از بهر بازماندگانکه مهمانی اکنون تو در آسمانخدایا بده صبر آنهم جمیلبه مرحوم بده اجر آنهم جزیلز آستان قدس امامِ رضا(ع)کند قاسم اینگونه بهرت دعاکه محشور گردی تو با نور عینشوی در حمایت و لطف حسین(ع)

امروز عاشوراست یا عید قربان است...عاشورا یعنی متوجه کردن دل های عاشق به سوی یک مکتب آنهم مکتب سرخ شهادت که چراغ و نشانِ راه آزادی استعاشورا رمز خون سرخی است که حسین علیه السلام با پرتاب کردن آن به آسمان عرشیان و فرشیان را گواه گرفتعاشورا حیرت انگیزترین روز تاریخ بشر است که ملک و ملکوت و ارض و سما را نیز به تحیر وا داشتعاشورا نگریستن و گریستن و پیدا کردنِ جهت را به پیروان و عاشوران آموخت تا امت در گذر زمان گم کرده راه نشوندعاشورا گرچه کانون حزن و غم و اندوه َاست اما از نگاه اسوه عفت و صبر و تقوا شیر زن کربلا حضرت زینب (س) زیبایی های خاص خود را نیز داشت (ما رأیت الا جمیلا...)«استقبال از برادران و خواهران سویزی»با بدرقه هیئت مزینان آماده استقبال از هیئت سویز شدیم طولی نکشید که میهمانان از دروازه عبور کردند حسین حسین گویان به محل مورد نظر آمدیم اینجا نیز اعلام کردیم هیئت ها ادغام و یکی شوند نوحه خوان سویزی شروع به خواندن نوحه کرد حاج آقا حبیب الله ذاکری هم مانند هر سال نوحه خواند سپس محمد آقا کربلایی اصغر نوحه ی خوبی خواند که بسیار خوش درخشیدطولانی ترین نوحه را علی آقا جوان سویزی خواند ایشان هم نوحه اش را با سبک خاصی خواند و موفق شد جمع عزادران را وادار به سینه زنی تقریبا" طولانی کند خدا رو شکر همه چیز با نظم و ادب و آداب و احترام به خوبی پیش می روردامروز و در اینجا گویی هوای داغ کویر تسلیم شده و بر طبل گرما نمی کوبدابرها نیز به کمک آمده اند.مراسم با مرثیه خوانی حجج اسلام حاج شیخ آقا رضا ذاکری و حاج شیخ محمد آقا خاتمه یافت پس از بدرقه برادران و خواهران سویزی عزاداران به سوی میدان عاشورا حرکت کردند...ادامه دارد

امروز عاشوراست یا عید قربان است...امروز آسمان هم با پوشش ابرها گویی به کمک زمین آمد تا مانع تابش مستقیم نور خورشید باشد اینجا کویر است و زمین و آسمانش متفاوت استمراسم محرم زادگاهم در آخرین حلقه ی کویر بر پا می شود بر خلاف کویرهایی که فاقد آب و آبادی اند اینجا همه چیز هست و سفره صداقت کویریان پر از برکات خداوندی استمردم کویر از عاشورا تعریف های دیگری دارند به همین منظور سنت های حسنه و عزاداری های سنتیِ محرم را سینه به سینه به نسل های بعد منتقل می کنندمردم این دیار شعر و شعورِ عاشورایی را در قالب نوحه های سنتی و چاوشی و تعزیه خوانی به نحو همه کس پسند و با عشق و شور بیان می کنند.عاشق بودن و عاشق ماندن کار هر کسی نیست در قلب مردان و زنانِ کویر بهمن آباد عشق به ابا عبدالله الحسین علیه السلام موج می زندورود به میدان عاشورا؛پس از بدرقه برادران و خواهران سویز و مزینان به جایگاه ویژه و آماده ی میدان عاشورا آمدیم به محض ورود سر و صورت مان را قطره های ریز آب سرد و خنک و مطبوع از طریق دستگاه مه پاش نوازش دادند این دستگاه که به ابتکار کربلایی حسین آقا هیئتی نصب شده کمک شایانی در فروکش دادن التهاب گرما دارددریغ از یک تشکر خشک و خالی!شور بختانه امسال نیز پیش از خوش آمدگویی به عزاداران و تشکر از عزیزانی که با کمک های شبانه روزی خود میدان عاشورا را به مکانی دلنشین و آرامش بخش تبدیل کرده اند برنامه تعزیه خوانی آغاز شد معمول است در بدوِ ورود، همراه با تذکراتِ دوستانه و دعوت عزادران به صبوری و همراهی و مساعدت و تحمل یکدیگر از بانیان و خیران و زحمت کشان و مدیران، تشکر به عمل آید ولی افسوس که باز هم مدرسه مان دیر شد!...ادامه دارد

سپاس بیکران گویم خدا راکه نامش بِه کند احوال ما راسفر نامه نویسم از محرمز عاشورا و ماه حزن و ماتم به لطف حق سفر کردم به روستانویسم در همین احوال و راستادر آنجا بود جمع دوستان جمعیکی پروانه بود و دیگری شمعنه با این و نه آن بیگانه بودمتو گویی با همه همزاده بودممیان آفتاب داغ و سوزانمسافر آمد از مشهد و تهرانبه هر دوران پیری یا جوانیوطن بس ارجمند است و گرامیخلاصه آنکه دل را کردم آزادسفر کردم به سوی بهمن آبادسویدای دلم سودا نمودمتو گویی مقصدم پیدا نمودمیقین دارم نظر کرده خدایمکه خدمت و عزاداری نمایمعزاداری به رسم و سبکِ سنتبوَد دارای قرب و شأن و حرمتهمه خواهان سبک سنتی اندز اشعار سخیف، دور و بری اندجوان ها هم که کردند نوحه خوانیهمه اشعارشان خوب بود و عالیبه عاشورا و یا شب های هیئتبخواندند نوحه با طعم برائتنوحه خوانِ سویز روز عاشورابه فیض کل رسانید جمع ما راکربلایی محمد سبک نو خواندکه الحق خوب و عالی و نکو خواندجناب حمزه که کارش بود شورنکرده نوحه و روضه ز خود دورخوش آن وقت کز سویز و از مزینانحسین گویان مزار آیند شتابانرسند چون در مکان وعد و میعادخوش آمد بشنوند از بهمن ابادمیان دسته دوستانم که دیدماز آن ها حرف های نو شنیدمدرود بر مردم خوب مزینانبه عنوان برادر یا که میزبانسلام از دور و نزدیک بر سویزیکه گفتم بارها نیک و عزیزیسویز و بهمن آباد و مزینانبه یک معنا سه جسم باشند یک جانخوشا بر تک تکِ خدمتگزارانکه بودند شمع در آفتاب سوزانهر آنکس کار خیری کرد آن روزبه عقبا شد سعادتمند و بهروزاگر دادی به مردم آب و شربتنمی بینی به دوران رنجِ غربتبانیِ خیرِ میدانِ عاشوراالهی دور باشد از بلایاسلام بر خادم و خدمتگزارانکه بی شک بوده اند از رستگارانعزیزانی که کردند مهربانیبه نعمت ها نمی بینند زو

شب تاسوعاست امشبسفر، استفاده از فرصت هاست فرصتِ بدرقه ی خورشید هنگام غروب کویر یا دیدن آب جاری در جوی که می دَوَد تا با رساندن خود به زمین تشنه، بوته ای را سیراب کند.سفر دیدن برای کشف کردن و لذت بردن و عبرت گرفتن استسفر ابن الوقت بودن و تفکر و سود سرشار بردن از چشم انداز صحرا و دقت در دیدن رویش بوته هاستسفر،سلام و لبخند و تجدید دیدار و سر کردن با دوستان استسلام یعنی دیدنِ عظمت خدا در طلوع و غروب خورشید و رقص ستارگان بی شمارسفر سلام و لبخند و گره زدن قلوب و شستشوی دل از قهر و کینه هاستو سفرِ محرم یعنی تمرین خلوص و یا همراه بودن با مخلصین و گوش دادن به وعظ و پندِ واعظان و کوله بار را پر کردن از سخنان شایستهاما...من مانده ام چگونه مسافری هستم؟زمان با شتاب ما را به میعادگاه عاشورا نزدیک می کندشب تاسوعا متعلق به قمر بنی هاشم (ع) است شب پر حزن و اندوه که جایگاه و منزلت خاص خود را دارد در چنین شبی نو خوانان و مرثیه سرایان فریاد یا ابوفاضل سر می دهند و از عزادران اشک می گیرندابوالفضل یعنی جوانمردنخستین کسی که حضرت را جوانمرد نامید یکی از دشمنانش بود آنهم در میدان جنگ وقتی چنان ضربه ای بر حریف قَدَر خود فرود آورد که شمشیر از دست دشمنش به روی زمین افتاد اما حضرت نه تنها بر او نتاخت بلکه اسبش را دور کرد تا دشمنِ خلع سلاح شده اش با آرامش از اسبش پیاده شود و شمشیرش را بر دارد و به نبردش ادامه دهد دشمنان حضرت در آنسوی اردوگاه لشکرِ پسر سعد وقتی چنین رفتاری را مشاهده کردند فریاد جوانمرد ابوفاضل سر دادند البته برای امام حسین(ع) نیز اتفاق مشابهی رخ داد که حضرت شمشیر دشمنش را به دستش داد افسوس که اهل بیت(ع) چنین بودند و دشمنان شان چنان کردندامشب هیئت ابوالفضلی میهمان هیئت حسینی بود خوشبختانه ب

تاسوعا روز علمگردانیسفر به نیت خالصِ عزادرای سیدالشهدا علیه السلام و تجدید دیدار با دوستان و صله ارحام افزون بر ثواب اخروی عزادار را به اوج آرامش درون می رساندمسافر در سفر آداب و رفتار جمعی را از فرهنگ ها و گویش ها و آدم های مرتبط و مختلف می آموزدسفر ما را از تکراری شدن و مشغله های فکری و شغلی باز می دارد.سفر به نیت عزاداری امام حسین(ع) در تهذیب و تطهیر نفس نقش به سزایی دارد و اگر بی ریب و ریا باشد موجب کمال و سعادت می شودعلم گردانی سنت ماندگار...علم گردانی،علم گردشی یا عَلِم گِردو واژه هایی است که سینه به سینه از اجدادمان به ما رسیده و نسل حاضر هم توانسته این سنت حسنه را حفظ کند دیشب اعلام کردیم علم گردانی از ساعت 8 بامداد آغاز می شود خوشبختانه مردم با وجود گرمای هوا استقبال خوبی کردند و بیشترشان از ابتدا تا انتها در صحنه حضور داشتندروضه خوانیروضه خوانی در خانه ها از مسیر اصلی خودش خارج شده و می رود که همه گیر شود در گذشته روضه در خانه ای خوانده می شد که در طول یک سال عزیزی را از دست داده باشند اما چند سالی است که این رسم ماهیت خود را از دست داده بنده با آنکه در جمع شان حضور دارم ولی هنوز نتوانسته ام درک کنم چرا بعضی اصرار دارند در هوای گرم و وقت اندکی که داریم حتما" باید در خانه شان روضه خوانی داشته باشند خوشبختانه چند نفری قبول کردند داخل حیاط شان به صورت ایستاده به ابا عبدالله الحسین(ع) و یاران با وفایش سلام دهیم و در حق زنده ها و رفتگان شان دعا کنیم که جای تشکر دارددر پایانِ علم گردانی نماز به جماعت اقامه شد و حاضرین ناهار نوش جان کردند.عصرگاه تاسوعادیشب اعلام شد عصرگاه تاسوعا هیئت های حسینی و ابوالفضلی در قالب دسته های سینه زنی و زنجیر زنی به مزار و زیارت اهل قبور می رو

شب عاشوراست امشبروز تاسوعا و شب عاشورا سخت ترین شب و روز برای زنان و کودکان امام حسین علیه السلام استتاسوعا روز بزرگداشت آموزگار بی بدیل فتوت، نمونه ی کاملِ اسوه و ایثار و ادب و وفا و سخا و مردانگی و جوانمردی و دلاوری و کان و معدن غیرت حضرت عباس بن علی(ع) استتاسوعا روز محاصره شدید و یورش و حمله ناگهانی به خیمه گاه امام حسین(ع) و مسدود کردن راه هایی است که احتمال می دادند مردم به حضرت ملحق شوندتاسوعا یعنی روز پر التهاب برای زنان و کودکان اهل بیت عصمت و طهارت (ع)به همین مناسبت دیشب اعلام شد عصرگاه تاسوعا هیئت های حسینی و ابوالفضلی در قالب دسته های سینه زنی و زنجیر زنی به مزار و زیارت اهل قبور می روند چون زمان حرکت به طور بایسته اطلاع رسانی نشده بود با آنکه کلی چشم به راه آمدنِ هیئت حسینی بودیم از آمدن خبری نشد و ناگزیر همراه با دوستان به پشت بام خیلی از خانه های مردگان در نورستان رفتم و هدیه های مورد قبول شان را تقدیم شان کردم فضیلت شب جمعه را نباید نادیده گرفت ابو بصیر از امام باقر (علیه السلام) نقل كرده است كه فرمود: به راستی خدای بلندمرتبه، هر شب جمعه از بالای عرش تا صبح ندا میدهد: آیا بنده مؤمنی نیست كه مرا برای دنیا و آخرتش قبل از طلوع فجر بخواند، پس من جوابش دهم؟ و...شب و رفتن به مزارشب نیز نوحه خوانان نوحه خواندند وقتی سخن بر سر رفتن یا نرفتن شبانه به مزار پیش آمد چون عصرگاه به اهل قبور سلام داده بودم و احتمال قربانی شدن سحرگاه وجود داشت با اهل مزار همراه نشدم خوشبختانه هدایت و بردن دسته و پیوستن به هیئت حسینی را مداح اهل بیت آقا حمزه بر عهده گرفتند که جای تشکر دارد...ادامه دارد

شمر در کوفه بر طبل جنگ می کوبد!اوضاع و احوال کربلا با ورود لشکر عظیم پسر سعد آنهم در برابر لشکر محدود امام علیه السلام هر لحظه ملتهب تر می شود امیران لشکر عبیدالله هر کدام می خواهند گوی سبقت را در نا جوانمردی از دیگری بربایند پیک ها نیز مدام بین کوفه و کربلا و شام در حرکت اند و اوضاع را گزارش می کنند ابن سعد می خواهد عبیدالله را از جنگ منصرف کند با این رویکرد قاصدی را نزد امام(علیه السلام) فرستادفرستاده عمر سلام کرد و نامه ابن سعد را به امام تقدیم نمود و عرض کرد: مولاى من! چرا به دیار ما آمده اى؟امام(علیه السلام) در پاسخ فرمود:اهالى شهر شما به من نامه نوشتند و مرا دعوت کرده اند، و اگر از آمدن من ناخشنودند باز خواهم گشت.فرستاده عمر عین فرمایش امام علیه السلام را تقدیم عمر کرد ابن سعد گفت: امیدوارم که خداوند مرا از جنگ با حسین(علیه السلام) برهاند. آنگاه این خواسته امام را به اطّلاع «ابن زیاد» رساندعبیدالله به فکر فرو می رود اما مگر امثال شمر می گذارند عبیدالله به غیر از جنگ هم فکر کند؟عبیدالله در پاسخ نامه پسر سعد نوشت:از حسین بن على(علیه السلام) بخواه، تا او و تمام یارانش با یزید بیعت کنند. اگر چنین کرد، ما نظر خود را خواهیم نوشت!چون نامه ابن زیاد به دست ابن سعد رسید، گفت: «تصوّر من این است که عبیدالله بن زیاد، خواهان عافیت و صلح نیست»عمرسعد، متن نامه عبیدالله بن زیاد را نزد امام حسین(علیه السلام) فرستاد.امام(علیه السلام) فرمود:من هرگز به این نامه ابن زیاد پاسخ نخواهم داد. آیا بالاتر از مرگ سرانجامى خواهد بود؟! خوشا چنین مرگى...ادامه دارد

آیا در کربلا بین لشکر ابن زیاد کسی نبود که حقانیت امام حسین علیه السلام را تصدیق کند؟پاسخ؛فراوان بودند اما...ار گفتگوی امام علیه السلام و عمر سعد در عصر تاسوعا چنین بر می آید که حتی عمر سعد هم به حقانیت امام(ع) پی برده بود و منطق حضرت را قبول و تصدیق می کرد تنها عذرش ترس از بی رحمى و قساوت یزیدیان بود که بهانه ای بیش نبود! زیرا بر خلاف آنچه پسر سعد از ترس واکنش عبیدالله در برابر مخالفتش با جنگ و پیوستن به حسین(ع) می گفت دنیا خواهی و حب نام و نان و مقام او را به بد عاقبتی و نکبت کشاند.اسناد می گویند:عبیدالله که از تواناییهای عمر بن سعد در مبارزات و جنگها باخبر بود و وی را در میان هواداران بنیامیه، مناسب نبرد با امام حسین علیهالسلام میدید، به وی پیشنهاد فرماندهی سپاه رزمی خویش بر ضد امام حسین علیهالسلام را داد و تنفیذ حکومت ری را مشروط به پایان بخشیدن ماجرای قیام امام حسین علیهالسلام نمود.عمر بن سعد در آغاز برای پذیرش این أمر مهم از خود تردید و دو دلی نشان داد، ولی در برابر تطمیعهای شیطانی عبیدالله تسلیم شد و پیشنهادش را پذیرفت و فرماندهی سپاه یزید بن معاویه را بر ضد امام حسین علیهالسلام بر عهده گرفتعبیدالله پسر سعد را تهدید نکرد بلکه تطمیع کرد و این روش جواب داد تا جایی که وقتی امام علیه السلام در پایان مذاکره ی بی نتیجه ی عصرگاه تاسوعا رو به پسر سعد فرمود: امیدوارم که از گندم عراق نخورى ابن سعد گستاخانه و به استهزا گفت: جو عراق مرا کافى است و چنین شد که روز عاشورا رو به لشکر تحت فرمانش فریاد بر آورد؛بروید به عبیدالله خبر دهید ابن سعد نخستین کسی بود که نخستین تیر را به سوی حسین بن علی پرتاب کرد! لعنت الله...